drugi lepszy

jak już odpaliłam bloga...
może coś napiszę...

nie rozumiałam nigdy ludzi którzy mówią "chcę coś zmienić ale nie wiem jak, nie umiem"
czułam coś na kształt politowania, bo przecież chcieć to móc (w każdym razie w sferze, gdzie zależy to tylko od nas)
i nagle patrząc w lustro czuję litość.
jak już pisałam nie raz: jestem grubsza o jakieś 6kg niż zwykle (bo przytyłam jeszcze)
nie rozumiem siebie, nie poznaję siebie. nie potrafię nie jeść.
tzn jeść ale nie wpieprzać ciasta, nie dokładac zapiekanki, nie zeżreć poł kilo sera pleśniowego na raz.
nie akceptuję siebie, swojego wyglądu, źle się czuje ze sobą. źle się czuję z tym, że jestem tak słaba!
nie mówcie proszę że dobrze wyglądam, czy że przecież nic nie widać, czy inne podobne bzdety bo od pewnego momentu (na wadze ;)) to frazesy

tak myślę że może przyznanie się do tego na głos zmobilizuje mnie...

spędziłam dziś 2 godziny, serdecznie się śmiejąc i nie myśląc o niczym
cudownie
bajdurki Gabrysia
poza tym byliśmy w kinie 5D; najpierw na "coś_tam_święty mikołaj" (Gab bał sie hłehłehłe)
potem poszłam sama na "kot i_coś tam". aaaa super! polecam, chociaż może jednak dorosłym ;)

podpompowałam akumulator. oby wystarczyło na długo.

wczoraj byłam z rodzicami na zakupach. poprosiłam tate o pomoc w zapakowaniu ostatniej torby. oto co wyjęłam w domu:

 :))))))))))

rozmowa z przyjaciółką oczyszcza
dziękuję Ewcia :*

wciąż chora

mam doła